Straż! Straż!

Guards! Guards!, rok wydania: 1989

Krótko o książce:
"Mogą być nazywani Gwardią Pałacową, Strażą Miejską al­bo Patrolem. Niezależnie od nazwy, racja ich istnienia - w każ­dym dziele fantasy heroicznej - jest taka sama. To znaczy, mniej więcej w rozdziale trzecim (albo w dziesiątej minucie filmu) mają wbiec do komnaty, po kolei i pojedynczo atakować boha­tera i ginąć. Nikt ich nigdy nie pyta, czy mają na to ochotę.
Książka poświęcona jest tym wspaniałym ludziom."

Polecamy:

Zamów Straż! Straż! za 26,99 zł

Artykuły powiazane z książką:

• Straż!Straż! na planszy Świata Dysku
• Straż Ankh-Morpork w odcinkach
• kulisy pomysłu na serial o Straży
• Kalendarz 2012
• Film - Piekło Pocztowe
• Świat Dysku w wykonaniu fanów z forum Pratchett.pl
• Straż! Straż! - BBC radio play
• Głos Mistrza
• Sir Terry o badaniach nad Alzheimerem
• Guards! Guards! na planszy
• Świąteczny konkurs Pratchett.pl i Label Art!!!
• Hic sunt dragones

Marchewa przyjął wieści spokojnie, głównie dlatego że prawie nic nie zrozumiał. Poza tym, o ile wiedział, dzieci znajduje się raczkujące przy szlaku, to normalna metoda przychodzenia na świat. Krasnoluda uznaje się za zbyt młodego, by mu tłumaczyć technicz­ne elementy całego procesu, dopóki nie osiągnie dojrzałości. Tzn. do około 55 roku życia.

Straż! Straż! - Marchewa Żelaznywładsson

dodał(a): Corv

Problemem było owo „w końcu". W końcu Wielki A'Tuin dotrze do krańca wszechświata. W końcu pogasną gwiazdy. W końcu i Nobby może się wykąpać, chociaż taka teza wymagałaby drastycznych rewizji teorii Czasu.

Straż! Straż! - Samuel Vimes

dodał(a): Corv

Miasto jest jak... jak... jak... Coś. Kobieta. Kobieta... Właśnie. Kobieta. Rycząca, wściekła, wielusetletnia. Ciągnie cię, pozwala się tego... kochać, a potem kopie cię w... w... w to tam. To tam w gę­bie. Język. Migdałki. Zęby. To właśnie robi. Jest jak... no, pani pies. Szczeniaczka. Kwoka. Suka. A potem ją nienawidzisz i kiedy już my­ślisz, że wyrzuciłeś ją... je... ze swojego, swojego czegośtam, wtedy akurat otwiera przed tobą wielkie, bijące, przegniłe serce i wytrąca cię z rowu... rów... równo... czegoś. Wagi. Właśnie. To jest to. Czło­wiek nigdy nie wie, na czym stoi. Leży. I tylko jednego jest pewien: nie może jej opuścić. Bo jest... bo jest twoja, jest wszystkim, co masz, nawet w rynsztoku...

Straż! Straż! - Samuel Vimes

dodał(a): Corv