Kosiarz

Tytuł orginalny: Reaper Man, rok wydania: 1991

Autor: Terry Pratchett

Numer książki w cyklu Świat Dysku: 11

Krótko o książce:

Śmierć naraził się komuś ważnemu we Wszechświecie - musiał, więc na jakiś czas odejść. Gdy ludzie nagle przestali umierać, jak można zgadnąć powstało niemałe zamieszanie.Nieumarły Windle Poons, wraz z Reggiem Shoe i jego klubem nieumarłych musi ratować Ankh-Morpork, a że pomóc postanawiają magowie spodziewać się można spektakularnego wybuchu. Kosiarz to kolejna świetna książka Pratchetta, której tym razem głównym bohaterem jest Śmierć. Kosiarz to dla wielu jedna z najlepszych odsłon całej serii, na pewno warta przeczytania.

Oceń książkę:

Cytaty z książki

[Kombinator Żniwny] Na pierwszy rzut oka wyglądała jak przenośny wiatrak zaatakowany przez gigantycznego owada, a na drugi rzut jak wędrowna izba tortur, która zapragnęła ruszyć na wycieczkę i zaczerpnąć świeżego powietrza. Pod różnymi kątami sterczały z niej tajemnicze wieloelementowe ramiona, były też pasy i długie sprężyny. Całość opierała się na metalowych kołach ze szpikulcami.

Narrator

Dodał(a): Corv

* * *

Była taka legenda... Zaraz, jak to szło? Jeśli z Mosiężnego Mostu wrzuci się do Ankh pieniążek, człowiek na pewno tu wróci. A może trzeba zwrócić do Ankh posiłek? Nie, raczej to pierwsze. Większość miesz­kańców, gdyby upuścili do rzeki monetę, z pewnością by wróciła, żeby jej poszukać.

Narrator

Dodał(a): Corv

* * *

Śmierć siedział na szczycie góry. Nie była ona szczególnie . wysoka, naga ani złowroga. Nie urządzały na niej sabatów nagie czarownice - na Dysku czarownice generalnie nie popierały zdejmowania z siebie więcej odzieży, niż było to absolut­nie niezbędne w danej chwili. Nie nawiedzały jej widma. Żadni nadzy starcy nie siedzieli na szczycie i nie dzielili się mądrością, po­nieważ pierwszą konkluzją, do jakiej dochodzi prawdziwie mądry starzec, jest ta, że siedzenie nago na szczycie góry prowadzi nie tyl­ko do hemoroidów, ale do odmrożonych hemoroidów.
Od czasu do czasu ludzie wspinali się na tę górę i dodawali je­den czy dwa kamienie do stosu na samym szczycie, choćby po to, by dowieść, że nie ma nic tak głupiego, czego ludzie nie zrobią.

Poons, Windle

Dodał(a): Corv

* * *

zobacz więcej...