Brutha
Klasztorny nowicjusz w świątyni Wielkiego Boga Oma. Wśrod innych akolitów wyróżnia go niezwykła umiejętność - nigdy niczego nie zapomina. Brutha miał być szpiegiem Vorbisa w czasie jego misji dyplomatycznej w Efebie (Om zezwala na to licząc na poszerzenie rzeszy wyznawców). W czasie podróży Brutha dwukrotnie ratuje życie podstępnemu Vorbisowi (dzięki pamięci). Po powrocie jednak zamiast wdzięcznością Vorbis odpłaca się zdradą, ogłasza prorokiem Oma i skazuje Bruthę na śmierć przez usmażenie. Dzięki interwencji Oma Vorbis zostaje zabity a Brutha zajmuje należne mu miejsce w świątyni, w której przeprowadza reformy i z pamięci odtwarza spaloną Bibliotekę Efebiańską.
Książki powiązane z postacią:
W tym chłopcu jest coś, co przyprawia o dreszcze, pomyślał Nhumrod. To sposób, w jaki patrzy, kiedy się do niego mówi. Całkiem jakby słuchał.
Dodał(a): Corv
* * *
- Hej, ty!
Brutha wyprostował się.
- Nie słyszę cię, ohydny sukubie - powiedział.
- Owszem, słyszysz, mój chłopcze. A teraz chcę, żebyś...
- Wsadziłem palce do uszu!
- Do twarzy ci z tym. Naprawdę do twarzy. Wyglądasz jak waza. Do rzeczy...
Dodał(a): Corv
* * *
- Są winogrona. To chyba nie grzech, jeśli dam ci jedno winogrono. Masz ochotę na winogrono, mały żółwiku? - zapytał.
- Masz ochotę zostać czymś obrzydliwym w najgłębszej otchłani chaosu? - zapytał żółw.
Dodał(a): Corv
* * *